வேட்டையாடு விளையாடு 2

முழு தொடர் படிக்க

 அவன் தனது மோட்டார் சைக்கிளில் விரைந்து சென்றபோது அவன் மனம் இன்னும் அவன் விட்டுச்சென்ற, மெத்தையில் நிர்வாணமாக உடல் பிரப்பிய நிலையில் படுத்திருந்த அந்த காம கடல்கன்னியின் மீதே இருந்தது. அவள் படுத்திருந்த அந்த படுக்கையின் அலங்கோல நிலை அவர்களின் வீரியமான உடலுறவுக்கு ஒரு சான்றாக இருந்தது. அவள் ஒரு வடிவான சதைப்பற்றுள்ள பெண்ணாக இருந்தாள், சதை எங்கெங்கு கொஞ்சம் அதிகமாக இருந்தால் கவர்ச்சியாக இருக்கவேனுமோ அங்கங்கே அவ்வாறே இருந்தது. 

இயற்கையாகவே அவளிடம் அந்த இளமைப் பொலிவும், வளைந்து நெளிந்த உடல்வாகும் இருந்திருக்கும் என்று எதிர்பார்க்க முடியாது. குறிப்பாக அவள் முப்பதுகளை தொட்ட பெண். அதுமட்டும் இல்லாமல் இரண்டு பிள்ளைகளுக்கு தாய். உண்மையை சொல்லப்போனால் அவள் உடலை காமாதுக்களின் உடலைவிட கொஞ்சம் அதிகமாகவே சதை உள்ள உடல் என்று வர்ணிக்கலாம். 

அநேகமாக இன்னும் ஐந்து அல்லது ஆறு வருடங்கள் கடந்துவிட்டால் இந்த கவர்ச்சி எல்லாம் மறைந்து ஒரு அம்மாவாக மட்டும் பார்க்க கூடியவளாக மாறிவிடலாம். ஆனால் தற்போது அவள் இன்னும் பார்ப்பவர்களின் பாலுணர்வை தூண்டும் அழகு பதுமையாகவே இருந்தாள். 

அது மட்டும் இல்லை அவளிடம் இன்னும் சில ப்ளஸ்கள் இருந்தது. கவர்ச்சியான முகம், கோதுமை நிறம், பெரிய ... அனால் ரொம்ப பெரிய என்று சொல்லமுடியாது அதிகம் தொய்வு இல்லாத முலைகள். இன்னொன்று அவளுடைய உயரம். 5.7 அடி என்பது பெண்களை பொறுத்தவரை நெட்டை என்று தான் அர்த்தம். ஆனால் இதை எல்லாம் மீறி அவனுக்கு அவள் மீது அதிக ஈர்ப்பு ஏற்படுத்தியது செக்சில் அவளுக்கு இருக்கும் ஆர்வம் மற்றும் வெறி. 

காமத்தின் எல்லாவிதமான மோசமான செயல்களிலும் தயக்கம் காட்டாமல் ஈடுபடுவாள். அதனால் தான் அவனுக்கு மிக பிடித்த ஃபக் டால் அவள். அதுவும் இன்னைக்கு அவள் செம்ம மூடில் இருந்தாள். அவனுக்கு இன்றைக்கு அருமையான ஓழ் அனுபவம் கிடைத்தது.

அவனுக்கு அந்த நேரத்தில் தெரியாது அடுத்து அவனுக்கு காத்திருக்கும் ஆபத்தை பற்றி. எப்போதும் அவனை சுற்றி இருப்பதை கவனிக்கும் வகையில் அலெர்ட்டாக இருக்கும் அவன் இன்று அவளின் நினைப்பில் சுற்றுப்புறத்தை பொறுப்படுத்தாமல் கவனக்குறைவாக இருந்துவிட்டான். அதுவே அவனுடைய முதல் கொடிய தவறு. 

அவன் பயணித்த சாலை, வாகனம் மற்றும் ஆள் நடமாட்டம் மிகவும் குறைவாக இருக்கும் சிட்டிக்கு வெளிப்புறம் உள்ள தனிமையான சாலை. திருமணமான ஒரு பெண்ணுடன் அவனது கள்ள பாலியல் உறவை பாதுகாப்பாக மேற்கொள்ள இது அவனுக்கு தேவையாக இருந்தது. குறிப்பாக அந்த பெண் ஒரு முக்கியமான மற்றும் செல்வாக்கு மிக்க நபரின் மனைவியாக இருந்த போது. ஆனால் இந்த மாதிரியான இடத்தில் தனியாக வருவது அவனை ஆபத்தான சூழ்நிலைக்கு தள்ளியது. இது அவனின் இரண்டாவது தவறு. 

அவன் தன் பைக்கை வேகமாக ஓட்டிச்சென்ற போது திடிரென்று எதோ அவன் கழுத்தில் அழுத்தி வெட்டி அவனை பைக்கில் இருந்து தூக்கி தரையில் போட்டது. அவனது மோட்டார் சைக்கிள் சாலையில் சறுக்கி இருபது முதல் முப்பது மீட்டர் வரை சென்று சில முறை சுழன்று விழுந்தது. அவன் அணிந்திருந்த முழு முகத்தை மறைக்கும் ஹெல்மெட், கடினமான தார் சாலையில் மோதிய இம்பேக்ட்டில் இருந்து அவனது தலையை பெரிதும் பாதுகாத்தது. அனால் அவனுக்கு வரப்போகும் ஆபத்து அதில் இருந்து இல்லை. 

அவனது கழுத்தில் பதிக்கப்பட்ட மெல்லிய இரும்பு வாயரால் இப்போது அவன் கழுத்து ஒரு பெரிய ஆழமான வெட்டு இருந்தது. சாதாரணமாக அவன் அப்போதே செத்துருக்கணும். அனால் கழுதை அந்த கம்பி அழுத்தி இழுக்கும் போதே அவன் காலகாலமாக அபாயத்தை சந்தித்தால் கூர்மடைந்த அவனின் உள்ளுணர்வால் அவன் கை உடனே அதை பிடித்து இழுத்து தடுக்க முயற்சித்திருந்தது. இருப்பினும் அவனால் அவன் தொண்டையில் ஆழமான வெட்டு விழுந்ததை தடுக்க முடியவில்லை. உள்ளுணர்வால் தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளும் செயலில் அவன் தொண்டையிலிருந்து கம்பியை அவன் விரல்களால் இழுத்தான். அவன் விரல்களிலும் கம்பி காயத்தை ஏற்படுத்தியது. அவன் விரல்களில் ஏற்பட்ட வலியை அவன் பொருப்படுத்தவில்லை. இதற்க்கு மேலான வலிகளை அவன் இதற்க்கு முன்பு தாங்கிக்கொண்டு இருந்திருக்கான்.

அவன் இரும்பு வயரை இழுத்ததன் விளைவாக ஆழமான காயத்தில் இருந்து ரத்தம் பொங்கி வெளியேறியது. இரத்த ஓட்டத்தைத் தடுக்க அவன் காயத்தின் மீது அவன் உள்ளங்கையை அழுத்தினான். அதை மீறி ஒட்டியிருந்த விரல்களின் இடுக்குகளின் வழியாக இரத்தம் வெளியே வழிந்தது. முதல்வேலையாக அவன் எழுத்துவிடனும் என்று தீர்மானித்தான். அவன் ரோடில் விழுந்தபடி கிடந்தால் எளிதில் தாக்குதலுக்கு ஆளாகக்கூடிய நிலையில் இருப்பான். 

அவன் எழுந்திருக்க முயன்றபோது வலது காலில் கடுமையான வலி ஏற்பட்டது. வலியின் கதறலுடன் மீண்டும் முதுகில் விழுந்தான். கடினமான தார் சாலையில் விழுந்ததால் அவனது வலது கால் எலும்பு முறிந்திருக்க வேண்டும். அந்த கடின காயப்பட்ட நிலையிலும், ஒவ்வொரு நொடியும் நிறைய இரத்தம் வழிந்து கொண்டு இருக்கையிலும் அவன் புத்தி மட்டும் தெளிவாக இருந்தது. இனிதான் அவன் உயிருக்கு பெரும் ஆபத்து இருக்கு என்று பளிச்சென்று தெரிந்தது. ஆனால் அவனை கொல்வது அவ்வளவு எளிதல்ல. 

இவ்வளவு நேர்ந்த பிறகும் அவனது மனம் குழப்பமடையாமல் தெளிவாக இருப்பதன் காரணம், அவன் வன்முறையான... ஆபத்தான சூழ்நிலைகளை பல முறை ஏற்கனவே சந்தித்திருக்கான். 

அவன் கை, எப்போதும் தன் இடுப்பில் பின்னால் வைத்திருக்கும் அவனது கைத்துப்பாக்கியை பரபரப்புடன் தேடியது. அது அங்கே இல்லை. அவன் விழும்போது அதுவும் எங்கேயோ ரோட்டில் விழுந்திருக்க வேண்டும். 

சாலையின் இருபுறத்தில் இருந்தும் அவனை நோக்கி சில ஆண்கள் வேகமாக ஓடி வந்துகொண்டு இருந்தனர். அவனுக்கு தெரியும் அவர்கள் ஒன்னும் இவனுக்கு உதவி பண்ண வருபவர்கள் இல்லை, மாறாக அவன் உயிரை எடுக்க வந்துகொண்டு இருக்கிறார்கள் என்று.

அவர்கள் யாராக இருக்கும் என்று அவனுக்கு தெரியாது. அவனுக்கு விரோதிகள் ஒன்றா இரண்டா யார் என்று யூகிக்க. இப்படி ஒரு நாள் நடக்க கூடும் என்பது அவன் எதிர்பாராத ஒன்று அல்ல. அவனே பல நபர்களின் உயிரை எடுத்திருக்கான். இன்று விக்டிம் நிலையில் அவனே இருக்கான். இது எப்பொது வேண்டுமானாலும் நடக்கலாம் என்று அவனுக்கு தெரிந்தும் இவ்வளவு சீக்கிரம் அந்த நாள் வரும் என்று அவன் எதிர்பார்க்கவில்லை. 

அவன் வாழ்க்கையில் அவன் எதிர்பார்த்த அவனது மரணம் எப்போது வரும் என்று தெரியாதலால் அவன் இஷ்டப்படி வாழ்க்கையை வாழ்ந்தான். யார் பாதிக்க படுகிறார்கள், யாருடைய வாழ்க்கை அழிக்கப்படுகிறது என்ற எந்த கவலையும் அவனுக்கு இருந்ததில்லை. அவனுக்கு சரி தவறு என்ற வேறுபாடு எதுவும் இல்லை. யாருக்கும் அவன் அனுதாபம் காட்டியதில்லை, யாரிடமும் இருந்தும் அதை எதிர்பார்த்தும் இல்லை. ஆனால் இன்று அவன் உயிருக்கு ஆபத்து அவன் இன்று கொல்லப்படலாம் என்ற அப்பட்டமான உண்மை கண் முன் வந்தபோது முதல்முறையாக அவனுக்கு பீதி ஏற்பட்டது. 

அவனை நோக்கி ஓடி வந்தவர்கள் அவனை நெருங்கிவிட்டார்கள். இன்னும் ஒரு இருபது, முப்பது மீட்டர் தான் இருக்கும். இரவின் இருளில் அவை நிழல் உருவங்களாக இருந்தன. அதிகமாக இரத்தம் அவன் உடலில் இருந்து வெளியாகிக்கொண்டு இருந்ததால் அவன் கண்களின் பார்வையும் மங்கலாக போய்க்கொண்டு இருந்தது. 

'யோசிடா.. யோசி.. உன் துப்பாக்கி இங்கே தான் இருக்கணும்' என்று தன்னை தானே திட்டிக்கொண்டான். அவன் கண்கள் சாலையில் இங்கும் அங்குமாக அவசரமாக அவன் துப்பாக்கியை தேடியது.  அதோ... அங்கே தான் இருந்தது. அவனால் எழுந்து நடக்கமுடியவில்லை. அதனால் அவன் துப்பாக்கியை நோக்கி தரையில் உருண்டான். உயிர் போகும் வலி ஏற்பட்டது. அவன் முறிந்த வலது கால் நகரும் போது. 'அஹ்ஹ்க்' என்று கர்ஜித்தான். ஆனாலும் அந்த வலியை தாங்கி கொண்டான். 

ஒரு மணி நேரத்திற்கும் குறைவான நேரத்திற்கு முன்பு காம இன்பத்தில் அவன் உடல் வியர்வையில் நனைந்தது. அனால் இப்போது வலியால் அவன் உடல் வியர்த்தது. அந்த வலியால் மயக்கம் வந்துவிடும் போல இருந்தது. அனால் அதையும் எதிர்த்து போராடினான். அவன் விரல்கள் அவன் துப்பாக்கியின் கைப்பிடியைப் பிடித்த அதே நேரத்தில் அவனின் எதிரிகள் கிட்டத்தட்ட அவனை வந்தடைந்துவிட்டார்கள்.

அவனை டார்கட் செய்து ஓடிவந்த ஆட்கள் மிகவும் உற்சாக உணர்வோடு இருந்தனர். அவர்களின் திட்டம் மற்றும் செயல்பாட்டின் முதல் பகுதி எந்த தடையும் இல்லாமல் நிறைவேறி விட்டது. இந்தப் பணி எவ்வளவு ஆபத்தானது என்பதை அவர்கள் நன்கு உணர்ந்திருந்தனர். ஒரு சிறு தவறு ஏற்பட்டு எப்படியோ அவன் தப்பித்துவிட்டான் என்றால் அதுவே அவர்களின் மரண தண்டனைக்கு வழி வகுத்ததாகும். அவன் அவர்கள் யாரென்று எப்படியாவது கண்டுபிடித்து விடுவான், அதற்க்கு அப்புறம் அவர்களின் உயிரை பாதுகாப்பதே அவர்களின் தலையாய கடமை ஆகிவிடும். 

அவன் தப்பித்துவிட்டால் அவர்கள் யாரென்று கண்டுபிடித்து ஒவ்வொரு ஆளாக அவர்களை வேட்டையாடி கொன்றுவிடுவான். அதனால் அவன் இன்றே மடியவேண்டும் என்பது அவசியம். 

அவர்களின் உற்சாகத்துக்கு காரணம் அவன் இன்று தப்பி செல்ல எந்த வழியும் இல்லை என்று தோன்றியதால். அவர்களின் திட்டம் இதுவரை முழுமையாக எந்த சிறு தவறும் இல்லாமல் செயல்படுத்தப்பட்டது, அவர்களின் டார்கெட்டும் ஒன்னும் செய்ய முடியாத நிலையில் இருக்கிறான். இன்னும் மீதும் இருப்பது அவன் உயிரை எடுப்பது மட்டுமே. 

தங்கள் திட்டத்தை நிறைவேற்றுவதில் இந்த நிலையை அடைய அவர்கள் பல மாதங்களாக அவனை பின்தொடர்ந்தனர். ஒரே ஆள் அவனை பின் தொடர்வதற்கு பதிலாக மாற்றி மாற்றி தொடர்ச்சியாக வெவ்வேரு நபர்கள் அவனை பின்தொடர்ந்தார்கள். எப்போதும் இரண்டு பேராக வெவ்வேரு இடத்தில் இருந்தபடி அவனை கண்கணிதர்கள். ஒரே நபர்களாக இல்லாததால் அவர்களை அவன் அடையாளம் கண்டுபிடிக்க மாட்டான் என்று. அதுவும் அவர்களின் வட்டாரத்தில் குற்ற செயல்களில் ஈடுபடுவர்களை பயன்படுத்தாமல் வெளியூரில் இருந்து ஆட்களை உபயோக படுத்தினர். 

பொறுமையாக தொடர்ந்து ஏழு மாதங்களாக அவனை பின்தொடர்ந்து கொண்டு இருந்தனர். அவனின் நடத்தையில் ஏதாவது எப்போதும் ஒரே விஷயத்தை செய்வதாக இருக்குதா என்று கவனித்தார்கள். ஏதாவது தொடர்ச்சியான வகையில் நடத்தை இருந்தால் அதற்க்கு ஏற்ப திட்டம் தீட்டலாம். அவசரப்பட்டு செயல்பட்டால் அவை பேரழிவு தரும் எதிர் விளைவுகளாக இருக்கும். அதிர்ஷ்டவசமாக அவர்களுக்கு இந்த ஆபத்தான பணியை கொடுத்தவர் அவர்களை அவசர படுத்தவில்லை. 

அவர்களுக்கு இந்த பணியை கொடுத்த அந்த நபருக்கு வேண்டியது இந்த ஆணின் மரணம். அது நல்லபடியாக நடந்து முடியானும், அதனால் டைம் கட்டுப்பாடு எதுவும் கொடுக்கவில்லை. அனால் அவனை பின் தொடரும்போது அவனுக்கு எந்தவிதமான கணிக்க கூடிய தொடர் வேலைகள் எதுவும் கிடையாது. அதனால் எதையும் நம்பி ஒரு திட்டம் தீட்ட முடியாததாக இருந்தது. 

அவன் மிகவும் ஜாக்கரதையாக இருந்தான். பொதுவாகவே அவனுக்கு எந்த தீங்கும் வராதபடி பாதுகாப்பை கொண்டிருந்தான். அவர்களுக்கே விரக்தியாக இருந்தது. இவனை போட்டுத்தள்ளுவது ஒன்னும் சுலபமாக இருக்கப்போவதில்லை. ஆனாலும் அது எதிர்பார்த்தது தானே. 

கணிக்க முடிந்தது என்று ஒன்று இருந்தால் அது அவன் பாஸுக்கு அவன் செய்யவேண்டிய வேலைகள். அந்த நேரத்தில் அவன் எங்கே போகிறான், என்ன செய்கிறான், யாரை சந்திக்கிறான் என்று தெரிந்தாலும் அந்த நேரத்தில் அவனை நெருங்குவது சாத்தியம் இல்லை. அந்த பணிகளில் ஈடுபடும்போது எப்போது அவன் ஆட்கள் நிறைய பேர் அவனுடன் இருப்பார்கள். எல்லோரும் ஆயுதத்துடன் தயாராக இருப்பார்கள். அந்த நேரத்தில் அவனை ஒன்னும் செய்ய முடியாது. 

அவனை கொலை செய்ய வேண்டும் என்றால் அவன் தனியாக இருக்கும் போது தான் அதை செய்யவேண்டும். எப்போது அப்படி இருப்பான், எங்கே இருப்பான் என்று தெரியவேண்டும். நான்கு, ஐந்து மாதங்கள் பின்தொடர்ந்த போது தான் அந்த மாதிரியான சூழ்நிலை இருப்பதை கவனித்தார்கள். அவன் யாரிடமும் சொல்லாமல் தனியாக ஒரு இடத்திற்கு போவதை கவனித்தார்கள். 

அவன் ஒரு பெண்ணுடன் கள்ள தொடர்பு வைத்திருப்பதை அவனை பின் தொடர்ந்தவர்கள் தெரிவித்தார்கள். அந்த ஒரு நாளுக்கு பிறகு ஒன்றரை மாதம் கழித்து  அவன் அந்த பெண்ணை சந்திக்க போனான். அவன் அந்த பெண்ணை சந்திப்பது மிகவும் அரிது அனால் அப்போதுதான் அவனை பதுங்கியிருந்து தாக்குவதற்கு வாய்ப்பு கிடைக்கும் என்று தீர்மானித்தார்கள். 

இந்த விஷயத்தில் மட்டும் அவன் இரண்டு முறையும் தனியாக போனான், ஒரே இடத்தில இருவரும் சந்தித்தனர். அவர்களின் நல்ல அதிர்ஷ்டம் அது அதிக ஆட்கள் நடமாட்டம் இல்லாத இடம். அடுத்த முறை அவன் அந்த பெண்ணை சந்திக்க போகும் போது அவனை தாக்குவதற்கு பிளான் போட்டார்கள். இதோ இன்று தான் ஏழு மாதங்களுக்கு பிறகு அவனை கடைசியில் சுற்றிவளைத்துவிட்டார்கள்.

காயம்பட்ட புலியைப் போல் முழு மூர்க்கத்துடன் எதிர்த்துப் போராடத் தயாரானான். அவன் தொண்டையில் இருந்து ரத்தம் கசிந்தது. அதை சாலையில் தெறிக்கும் படி துப்பினான். அவன் எழுந்து நின்று போராட முடியாது என்று அவனுக்கு தெரிந்தது. அவர்கள் அவனை கிட்டத்தட்ட வந்து அடைந்த நேரத்தில் தான் அவன் துப்பாக்கி அவன் கையில் அகப்பட்டது. அதை பிடிக்கும் போது ஒருவிதமான நம்பிக்கை அவனுள் எழுந்தது. 

அவன் போராடுவதற்கு அவனிடமும் ஒரு ஆயுதம் உள்ளது. பல உயிர்களை பலி எடுத்த ஆயுதம் இப்போது தன் உயிரை பாதுகாக்க உபயோகப்பட போகுது. முதலில் அவனை தாக்க வரும் ஒருவனையாவது சுட்டால் மற்றவர்கள் பின்வாங்கி சிதறுவார்கள் என்று நம்பினான். அது அவனுக்கு மேலும் கொஞ்சம் நேரம் கொடுக்கும். 

இப்போது நிதானமாக குறிபார்த்து சுட நேரமில்லை. ஒரு வேகமான இயக்கத்தில் அவன், அவனை மிகவும் நெருங்கிவிட்ட ஒருவனை சுட்டான். அந்த அமைதியான இருள் மாலை நேரத்தில் அவன் சுட்டது மிகவும் சத்தமாக ஒலித்தது. அவன் சுட்டவன் கொஞ்சம் ஜெர்க் ஆகி அவனை கெட்டவார்த்தையில் திட்டுவது அவனுக்கு கேட்டது. ஆனால் அவன் முன் வருவதை நிறுத்தவில்லை. 

சுடப்பட்டவன் அவன் கையை பிடித்தபடி ஓடிவந்தான். அவன் எப்போதும் குறி தவறாமல் சூடுபவன் அனால் இன்று அவன் காயப்பட்ட, இரத்தம் இழந்த, பலவீனமடைந்த நிலையில் இருக்கும்போது அவனால் சரியாக சுடமுடியவில்லை. இந்த மிக மோசமான நிலையிலும் அவனை தாக்கவந்தவர்கள் யார் என்று அறிய அவன் மனம் அலைபாய்ந்தது. அவர்கள் முகத்தை பார்க்கமுடியவில்லை, எல்லோரும் முகமூடி போட்டிருந்தார்கள். 

அவன் கையில் ஒரு உதை விழுந்தது, அவன் துப்பாக்கி அவன் பிடியில் இருந்து எங்கோ பறந்து சென்றது. அடுத்த உதை அவன் தலையில் விழுந்தது. அவனுக்கு எல்லாம் இருண்டது ... நிரந்தரமாக. 

கொலை செய்ய வந்தவர்களின் லீடர் அவர்கள் அடித்ததில் மயங்கி கிடைக்கும் ஆளை பார்த்து திட்டிக்கொண்டு இருந்தான். "கழுத்துல இரும்பு கம்பி வெட்டியும் இவண் சும்மா சாகவில்லை... இந்த தேவடியா மகன் அவனை சுட்டுவிட்டான்."

நல்லவேளை அந்த புல்லட் அவன் கையின் எலும்பில் படமால் அவன் சதையில் மட்டும் காயம் செய்து போய்விட்டது. அவன் எவ்வளவு லக்கி என்று அப்போது உணர்ந்தான். அந்த புல்லட் கொஞ்சம் குறி மாறி இருந்தால் அவன் உயிரையே எடுத்திருக்கக்கூடும். 

மயக்க நிலையில் இருந்தவனை அவர்கள் சுட்டு கொள்ள நினைக்கவில்லை. புல்லட்டின் பாலிஸ்டிக்ஸ் மூலம் அவர்களை போலீஸ் ட்ரேஸ் பண்ணிட கூடாது என்று கவனமாக இருந்தார்கள். நல்ல துப்பாக்கிகள் அவ்வளவு சுலபமாக கிடைப்பதில்லை.. ஒரு கொலைக்கு பிறகு அதை கடலில் தூக்கி எரிவதற்கு அவர்களுக்கு மனமும் வராது. 

குப்புற கிடந்தவனை அவன் காலால் தள்ளி மல்லாக்காக படுக்க போட்டான் ஒருவன். மயங்கி கிடந்தவனின் முகத்தை பார்த்தபோது அந்த லீடருக்கு பயங்கர கோபம் பொங்கி வந்தது. கீழே கிடந்தவனின் முகத்தில் காரி துப்பினான். அவன் ஆள்கள் இரண்டுபேரை பார்த்தான். அவர்கள் என்ன செய்யவேண்டும் என்று புரிந்துகொண்டார்கள். 

அவர்கள் கையுறைகள் அணிந்திருந்தார்கள். அங்கே கிடைத்த வலுவான கட்டைகளை உபயோகித்தார்கள். அவர்கள் கைகளை பயன்படுத்தி அவனை அடித்து இருந்தார்கள் என்றால் அவர்களின் கைமுட்டிகளில் இருந்து கிழிந்த தோல், காவல்துறையின் தடயவியல் நிபுணர்களால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருக்கலாம். அதுமட்டும் இல்லாமல் அவர்களின் கைரேகைகள் எதுவும் விட்டுச்செல்ல கூடாது. அவர்கள் அனைவருக்கும் கிரிமினல் ரெகார்ட் இருந்தது. போலீஸ் அவர்களை அது மூலம் சுலபமாக கண்டுபிடித்து விடுவார்கள். 

இது தனிமையான சாலையாக இருந்தாலும், அந்த வழியாக யாராவது வருவதற்கு வாய்ப்பு உண்டு அதனால் அவர்கள் வேகமாக செயல்பட வேண்டியிருந்தது. அப்பாவியான வேறு யாரையும் அவர்கள் கொள்ள விரும்பவில்லை. அது ஒன்னும் அவர்களின் நல்ல மனதால் இல்லை.. அது மேலும் ஒரு தேவையற்ற வேலையாகிவிடும் என்பதால்.

சில நிமிடங்களுக்கு பிறகு நடந்துகொண்டு இருந்த தாக்குதலை அந்த லீடர் நிறுத்த சொன்னான். அந்த ஆள் அங்கு தளர்ந்து உயிரற்ற நிலையில் கிடந்தான். இரத்த வெள்ளத்தில் இருந்த அவன் நெஞ்சில் காதை வைத்து இதய துடிப்பு இருக்குதா என்று பார்த்தான். எதுவும் இல்லை. அவன் இதயத்தில் உற்சாகம் பொங்கி எழுந்தது. அவர்கள் வெற்றிகரமாக செய்துவிட்டார்கள் ... யாராலயும் கொல்ல முடியாது என்று கருதப்பட்ட ஒருவனை அவர்கள் கொன்றுவிட்டார்கள். 

அந்த உடலை நான்கு பேர் வேகமாக சாலையில் இருந்து தூக்கி சென்றார்கள். அவன் உடலையோ அல்லது அவன் மரணத்தின் செய்தியோ பப்லிக்குக்கு தெரியக்கூடாது என்று இருந்தார்கள்... தற்போதைக்கு. அந்த உடல் கண்டுபிடிக்கப்படும் போது அவர்கள் அனைவரும் சிட்டியைவிட்டு ரொம்ப தூரம் போயிருக்க வேண்டும். 

அவனை கொலை செய்ய அவர்கள் இந்த இடத்தை தேர்ந்தெடுத்தது, இது தனிமையான சாலை என்பதால் மட்டும் இல்லை, சுற்றிலும் புதர்கள் அடர்ந்திருந்தன. தாங்கள் கொண்டு வந்திருந்த ஒரு பெரிய சாக்கு மூட்டைக்குள் அவனது உடலைத் தள்ளி, முன்பு அவர்கள் தோண்டிய ஆழமற்ற குழியில் போட்டார்கள். லேசாக மண்ணை போட்டு அந்த உடலை மறைத்தார்கள். அவனின் மோட்டார்பைக்க்கை அங்கே அருகில் இருந்த இன்னொரு புதருக்குள் தள்ளி மறைத்தார்கள். 

அவர்களின் நோக்கம் இந்த மரணம் எப்போதும் யாருக்கும் தெரியாமல் இருக்கவேண்டும் என்பதில்லை. இது நிச்சயமாக எல்லோருக்கும் தெரிய வரணும் ஆனால் அதற்க்கு முன்பு தப்பி செல்ல அவர்களுக்கு ஒரு சில நாட்கள் தேவைப்பட்டது.  இந்த மரணம் தெரியவேண்டிய காரணம் அது மற்ற கிரிமினல் கேங்குக்கு கொடுக்க வேண்டிய செய்திக்காக. 

அவர்கள் கொண்டு வந்த மூன்று மோட்டார்பைக்கில் அங்கிருந்து விரைந்து சென்றார்கள். ஒரு மோட்டார் பைக் ஒரு திசையில் செல்ல எதிர் திசையில் மற்ற இரண்டு பைக்கும் பறந்தது. வெற்றிகரமாக காரியத்தை முடித்துவிட்டார்கள் என்ற எக்ஸைட்மென்ட் அவர்களில் எல்லோரின் மனதிலும் குறையாமல் இருந்தது. 

அந்த லீடர் மனதில் அவர்கள் கொன்ற ஆண் சற்று முன்பு புணர்ந்துவிட்டு வந்த பெண் இப்போது என்ன செய்துகொண்டு இருப்பாள் என்ற எண்ணம் ஓடிக்கொண்டு இருந்தது. மரணமடைந்தவினின் விந்து இன்னும் சூடாக அவள் புண்டைக்குள்ளே இருக்கும் அனால் அந்த வித்துக்கு சொந்தக்காரனின் உடல் தான் இந்நேரம் ஜில்லென்று ஆகியிருக்கும் என்று தனக்குள் சிரித்துக்கொண்டான்.

தொடரும்...