தவறுகள் 14

முழு தொடர் படிக்க

 ராம் பெட்ரூம்மினுள் சென்றான். அவன் சென்றவுடன் சுவாதி சிவராஜை பார்த்து சிரித்தபடி அவன் அருகினில் வந்தாள். கையை அவன் தலைக்கு கொண்டு சென்று அவன் உதடுகளை கவ்வி முத்தமிட்டாள். சிவராஜும் அவளின் விருப்பமறிந்து, அவளின் இடையை பிடித்து, தன்னுடன் அவளுடலை இறுக்கி அணைத்தான். அவளின் வெற்றிடையை வருடினான். இருவரும் அரை நிமிடம் ஆழ்ந்து முத்தமிட்டுக் கொண்டிருந்த போது ராமின் குரல் கேட்டது.

"சுவாதி, இங்க கர்ச்சீஃப் இல்லயே. எங்க வைச்சுருக்க..?"

மேலும் ஒரு பத்து நொடி முத்தமிட்ட பிறகு சுவாதி பதிலளித்தாள்.

"விடுங்க. இங்க ஹால்ல ஒன்னு இருந்தது அத அவருக்கு கொடுத்திட்டேன்."

சிவராஜ்ஜும் சுவாதியும் சிரித்து கொண்டே விடை பெற்றனர். 

சிவராஜ் போனதும் சுவாதி கதவை சாத்திவிட்டு, அவளின் உதட்டை பின்னங்கையால் துடைத்த கொண்டே வந்தாள். அப்போது ராம் ஹாலுக்கு வந்தான். அவளை பார்த்து சிரித்தான். 

"ஒரு கர்ச்சீஃப் தேட எடுக்க இவ்வளவு நேரமா?"

"இல்ல சுவாதி, நீ சொன்ன இடத்துல கர்ச்சீஃப் இல்ல" பெட்ரூமிற்குள் நுழைந்தபடி பேசினாள்.

"சரி விடுங்க. நான் குளிச்சுட்டு வந்துடுறேன். சஹானாவ பார்த்துக்கோங்க"

சுவாதி பாத்ரூம் சென்று குளிக்க ஆரம்பித்தாள். அவளின் உடலை எதிரில் இருந்த கண்ணாடியில் பார்த்தாள். அவளின் உடலில் நீர் பட்டு வடிந்து கொண்டிருந்தது. அவளின் உடல் அழகை பார்க்கும் போது அவளுக்கு சந்தோசமாக இருந்தது. 

நேற்று அவளின் கள்ள காதலனுக்காக இதே கண்ணாடி முன் நின்று மேக்கப் போட்டது நினைவுக்கு வந்ததும் ஏதோ மனதை நெருடியாது. எப்படியிருந்த அவளின் வாழ்க்கை இப்படி திசைமாறியதை நினைத்து வருந்தினாள். நடந்த சம்பவங்கள் எல்லாம் அவளின் நினைவலையில் வந்து போயின. 

குளித்துவிட்டு பாத்ரூமை விட்டு வெளியே வந்த சுவாதி, ஊதா நிற புடவையை தேடி எடுத்து அணிந்தாள். புடவை கொஞ்சம் பழசானதால் சற்று டிரான்ஸ்பரன்டாக இருந்தது. கண் மை, ஃபேர்னஸ் கிர்ம், பவுடர் என லேசாக மேக்கப் போட்டு கொண்டாள். தாலி சங்கிலியை எடுத்து சிவராஜ்ஜிற்கு பிடித்தது போல புடவைக்கு வெளியே போட்டாள். அவளின் அழகை கண்ணாடியில் பார்த்து ரசித்து புன்னகைத்தாள். 

வெளியே ராம் டிவி பார்த்து கொண்டிருந்தான். சுவாதி வெளியே வருவதை பார்த்தவன், அவளின் அழகில் மயங்கி அவளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். சுவாதி அதனை கண்டும் காணாதது போல மனதிற்குள் ரசித்தபடி கிட்சனுக்கு சென்று வேலை செய்ய தொடங்கினாள். 

அவள் கிட்சனுக்குள் போனபின் ராம் சுய நினைவிற்கு வந்தான். அவளின் அழகுக்கு காரணம் என்ன என யோசித்தான். சுவாதி இன்று வழக்கத்திற்கு மாறாக அவளின் புடவையை இடுப்புக்கு கீழே கட்டியிருந்தாள். மேலும் அவள் வழக்கத்தை விட டைட்டாக புடவையை கட்டியிருப்பதால் அவளின் உடல் வளைவுகள் வெளியே தெரிந்து அவளை அழகாக காட்டியது

இதை உணர்ந்ததும் ராம் மனதிற்குள் குழம்பினான். இதை எப்படி எடுத்து கொள்வது என அவனுக்கு புரியவில்லை. 

கிட்சன் பக்கம் திரும்பி தான் நினைத்தது சரியா என தெரிந்து கொள்ள சுவாதியை பார்த்தான். அவள் உடலின் கீழ் பகுதி டேபிளால் மறைக்கப்பட்டிருந்ததால் அவளின் வயிற்றுக்கு கீழே அவனால் பார்க்க முடியவில்லை. அவளின் மேல் உடலில் புடவை சற்று இறுக்கமாக தான் இருந்தது. ஆனால் கிட்சனில் சமைக்கும் போது அவள் எப்போதும் அப்படி தான் கட்டியிருப்பாள். 

இரண்டு, மூன்று நாளாக அவள் தாலியை வெளியே போட்டிருப்பதையும் நினைத்தான். சுவாதி அவன் பார்ப்பதை உணர்ந்து சிரித்தாள். அவனும் பதிலுக்கு சிரித்துவிட்டு, டீவியில் மூழ்கினான்.

ஒரு மணி நேரம் கழித்து சமைத்து முடித்துவிட்டு சுவாதி களைப்புடன் சோபாவில் வந்து உட்கார்ந்து ராமுடன் டீவி பார்த்தாள்

"சுவாதி நீ இப்பல்லொம் ரொம்ப அழகா தெரியிர. உன் முகத்துல எப்போதும் ஒரு சந்தோசம் தெரியுது, அதை பாக்க எனக்கும் சந்தோசமா இருக்கு."

"ம்ம்ம். நம்ம கஷ்ட காலமெல்லாம் முடிஞ்சிடுச்சு. இனி எல்லாம் நல்லது தான். பாருங்க எங்கயும் நகர முடியாம படுத்த படுக்கையா இருந்தீங்க. இப்ப வீல் சேர்ல நீங்காள வீட்டுக்குள்ளே போய்ட்டு வரீங்க. டீவி பாக்கிறீங்க. பேப்பர் படிக்கீறீங்க. ஸ்ரேயாவோட விளையாடிறீங்க. இத பாக்க எனக்கு சந்தோசமா இருக்கு. இது எல்லாத்துக்கும் காரணம் சிவராஜ் சார் தான்."

சிவராஜ்ஜை பற்றி சுவாதி பெருமையாக பேசியதை நினைத்து ராம் மகிழ்ந்தான். இந்த வீட்டிற்கு வருவதற்கு முன் அவள் சிவராஜ்ஜை பற்றி குறை கூறிக் கொண்டிருந்தாள். இப்போது, அவள் சிவராஜ்ஜை புரிந்து கொண்டாள் என நினைத்தான்.

"இப்ப சிவராஜ் அண்ணனை பத்தி புரிஞ்சிட்ட போல. அவரை பத்தி நீ தான் தப்பா பேசிட்டிருந்த"

சுவாதி ராமின் கண்களை பார்த்து பேசினாள்.

"ம்ம்ம். அவரை பத்தி நான் இப்ப தான் புரிஞ்சுக்கிட்டேன். அவர் என்ன நினைக்கிறாரு, அவருக்கு என்ன வேணும், அதை எப்படி கேட்பாரு, எல்லாம் புரிஞ்சுக்கிட்டேன்."

ராம் அவளை பார்த்து சிரித்தான். சுவாதியும் அவனை பார்த்து சிரித்தாள்.

"சிவராஜ் சார், நம்மளை இந்த வீட்டை விட்டு எங்கையும் அவ்வளவு சீக்கிரத்தில அனுப்ப மாட்டார். நாம இனி இங்க தான் வாழ்க்கை முழுக்க இருக்கனுமா. சார், நம்மளை அவர் குடும்பமா பாக்குறாரு. உங்களாலயும் இனி ஒன்னும் முடியாது."

"நீ என்ன சொல்றேனு புரியல சுவாதி."

சுவாதி அவனை பார்த்து புன்னகைத்தபடியே பேசினாள்.

"அதாவது, உங்களால இனி வேலைக்கு போய் சம்பாதிக்க முடியாது. நானும் +2, எனக்கும் நல்ல வேலை கிடைக்காது. சிவராஜ் சார், நம்மளை அவர் குடும்பமா பாக்குறாரு. அவருக்கும் சொந்தம்னு சொல்லிக்க யாருமில்ல. இனி முடிவு எடுக்க வேண்டியது நீங்க தான், அவரை உங்க குடும்பத்தில ஒருத்தரா சேத்துகிறீங்களா இல்லையானு. ஆனால் அவர் உதவியில்லாம உங்களால வாழ முடியாது."

"எனக்கெதுவும் பிரச்சனையில்ல. நான் ஆரம்பத்தில இருந்தே அவரை புரிஞ்சிக்கிட்டேன். அவர் பாக்க தான் முரடன். ஆனா குணத்தில் நல்லவர். நீ தான் அவரபத்தி தப்பா புரிஞ்சிகிட்ட. இப்ப நீயும் புரிஞ்சிகிட்ட. அவரை நான் எப்போதும் குடும்பத்தில் ஒருத்தரா தான் நினைக்கிறேன். என்ன ஒன்னு உங்களை எல்லாம் இப்படி அடுத்தவர் வீட்ல வாழ வைக்க வேண்டியதை நினைச்சா குற்ற உணர்ச்சியா இருக்கு. எல்லாம் விதி. பகவான் அருளால ஒரு நல்ல மனுசனோட உதவி கிடைச்சிருக்கு. அது தான் கடவுள் விருப்பம்னு வாழ வேண்டியது தான்."

சுவாதி அவனை புன்னகை மாறாமல் பார்த்து கொண்டிருந்தாள்.

"நல்லா யோசிச்சுக்கோங்க. அப்புறம் பேச்சு மாறக் கூடாது."

"நான் மாற மாட்டேன்."

சுவாதி அவனை கிண்டல் செய்யும்விதமாக

"குடும்பத்தில ஒருத்தர்னு சொன்னீங்க. அப்புறம் என்ன அடுத்தவர் வீடு. அவர் என்ன அடுத்தவரா?" என்றாள்.

"அவர நான் அண்ணனா தான் நினைக்கிறேன். நீ தான் இன்னும் அவரை சார் போட்டு கூப்பிடுற."

"அவரை எப்படி கூப்பிடுறதுனு தெரியல."

"அதான் அன்னைக்கு சொன்னியே.."

"என்ன சொன்னேன்?"

"மறந்துட்டியா..? எனக்கு அண்ணன் இருந்தா எப்படி கூப்பிடுவ. அப்படி கூப்பிடவேண்டியது தான"

"உங்களுக்கு அண்ணன் இருந்தா அத்திம்பேள்னு கூப்பிடுவேன். அப்படியா கூப்பிட?"

"அத்திம்பேளா… வேணாம்.. மாமானு கூப்பிடேன்."

"ம்ம்.. சரி."

இருவரும் அரைமணி நேரம் டீவி பார்த்தனர். பின் காலிங்பெல் சத்தம் கேட்டது. சுவாதி ஆவலுடன் ஓடிச் சென்று கதவை திறந்தாள். சிவராஜும், 20-21 வயதுள்ள ஒரு இளைஞன் ஒருவனும் வெளியே நின்றனர். சிவராஜ் அவளை பார்த்ததும் சிரித்தான். சுவாதியும் சிரித்தாள். 

சுவாதி சமைக்கும் போது புடவையின் கொசுவத்தை பின் இடையை சுற்றி முன் இடுப்பில் சொருகியிருந்தாள். அதன் பின் களைப்பில் எடுக்க மறந்துவிட்டாள். அதனால் அவளின் வெற்றிடை பகல் வெளிச்சத்தில் அப்பட்டமாக தெரிந்தது. அதை ரசித்து பார்த்தான்  சிவராஜ். அந்த இளைஞனும் அவள் அழகை ரசிப்பதை பார்த்து, புடவை கொசுவத்தை கழட்டினாள். அவளின் மெல்லிய புடவை அவளின் தொப்புள் குழி அழகை பகல் வெளிச்சத்தில் காட்டியது. சிவராஜும் அவள் இடுப்புக்கு கீழே புடவை கட்டுயிருப்பதை முதன்முதலாக பகல் வெளிச்சத்தில் பார்க்கிறான். 

சிவராஜ் உள்ளே வந்து அந்த இளைஞனிடம் பெட்ரூம்மை காட்டி ஏசியை ரிப்பேர் செய்ய சொன்னான்.

"இந்த ஏசி தான் ரிப்பேர் பாக்கனும், ராம் நீங்க கொஞ்சம் பாத்துக்கோங்க. நான் இதோ வாரேன்."

சொல்லிவிட்டு, அவனின் அறைக்கு சென்றான். 

சிறிது நேரம் கழித்து "சுவாதி இங்க வாயேன்." என்று குரல் கொடுத்தான்.

உடனே சுவாதியும் சத்தமாக  "இதோ வாரேன்." என்றுவிட்டு பின் மெதுவாக ராமிடம் "பாத்துகோங்க வந்திடுறேன்." என்று சொல்லிவிட்டு எதிரில் இருந்த அறையில் நுழைந்து கதவை தாளிடாமல் சாத்தினாள். 

பிறகு வழக்கம்போல அந்த அறையிலிருந்து, சுவாதியின் வளையல் சத்தம் கேட்டது. ராம் அந்த அறையை பார்த்தான். கதவு தாளிடாததால் தப்பாக எதுவும் இருக்காது என நினைத்தான். ஆனால் அவனது மனைவியோ அவளின் கள்ள காதலனுக்கு இதழ்களை கொடுத்து, நாக்கால் அவனது நாக்குடன் போரிட்டுக் கொண்டிருந்தாள். 

அவள் உள்ளே நுழைந்ததும், சிவராஜ் அவளின் கையை பிடித்து இழுத்து அணைத்தான். அதனால் வளையல் சத்தம் வெளியே கேட்டது. இந்த முறை சுவாதி இதை எதிர்பார்த்ததால் போன முறை போல கத்தவில்லை. சிவராஜ் அவளை இறுக்கி அணைத்து, அவளின் இடையை வருடினான். சுவாதி அவனை பார்த்து பொய்யாக, வெட்கத்துடன் கோபப்பட்டாள். மெதுவாக கிசுகிசுத்தாள்.

"என்ன பண்றேள். ராம் எதித்த ரூம்ல தான் இருக்கார்."

சிவராஜ் புன்னகையுடன் கிண்டலாக பதிலளித்தான்.

"அதனால என்ன? வேணும்னா கதவை திறந்து வச்சு கட்டிபிடுக்கட்டுமா. அவனும் பாக்கட்டும்."

அவள் அவனை பொய்யாக முறைத்த கொண்டே பதிலளித்தாள்.

"அதெல்லாம் ஒன்னும் வேணாம். இப்படியே இருக்கட்டும் நல்லாதான் இருக்கு."

சிவராஜ் அவளை இறுக்கி அணைத்து "இப்படியே இருக்கறதா நல்லா இருக்கு?" என்று சிரித்தான். 

சுவாதிக்கு, சிவராஜ் என்ன சொல்கிறான் என்பது புரிந்தது. வெட்கத்தில் முகம் சிவந்தது, தலை குனிந்து, வெட்கத்துடன், காமத்துடன் பதிலளித்தாள்.

"உங்களுக்கு இப்படி இருக்குறது போதும்னா, எனக்கும் போதும்"

பேசிகொண்டிருந்தாலும் அவனது வலது கை கடமையே கண்ணாக அவளின் இடையை வருடிக் கொண்டிருந்தது. அவளை பார்த்து கண்ணடித்தான். இடது கையை அவளின் தொடையில் வைத்து அவளை தூக்கினான். இதனால் அவளின் வளையல்களும் கொலுசும் குலுங்கின. அவளை அப்படியே தூக்கி கொண்டு கட்டிலை நோக்கி நடந்தான். 

அவன் இரண்டடி தான் நடந்திருப்பான். சுவாதி தலையை தூக்கி அவனது உதடுகளை கவ்வினாள். சிவராஜும் முத்தமிட்டு கொண்டே கட்டிலை நோக்கி நடந்தான். சுவாதியின் கணவனோ கதவிற்கு அந்த பக்கம் அவளின் வருகைக்காக காத்திருக்கிறான். சுவாதியோ எதைபற்றியும் கவலைபடாமல் அவளது கள்ள காதலனுடன் முத்தமிட்டுக் கொண்டிருக்கிறாள். இருவருக்கும் இடையில் கிட்டதட்ட ஒரு சுவர் மட்டுமே இடைவெளி. 

கட்டிலை நெருங்கிய பின்னும் அவளை இறக்காமல் கொஞ்ச நேரம் முத்தமிட்டுக் கொண்டிருந்தான். முத்தத்தை பிரிக்காமல், அவளை கட்டிலில் வீழ்த்தி தானும் விழுந்தான். இருவரும் ஒருவரையொருவர் பார்த்தபடி சாய்ந்து படுத்திருந்தனர். நாளை என்பதே இல்லை என்பது போல இருவரும் முத்தமிட்டுக் கொண்டனர். அவளின் கணவன் வெளியே இருக்கிறான். யார் என்றே தெரியாத மூன்றாம் நபர் ஏசி மெக்கானிக் பக்கத்து அறையில் இருக்கிறான். இதை எல்லாம் அவர்கள் பொருட்படுத்தியதாய் தெரியவில்லை.

அழைத்துவந்த ஏசி மெக்கானிக் அவளது கணவன் அறை, ஏசியை ரிப்பேர் செய்து கொண்டிருக்கிறான். அதை கணவன் பார்த்து கொண்டிருக்கிறான். அவன் ரிப்பேர் செய்தால் தான், ராமை அவன் அறைக்கு அனுப்பி வைத்துவிட்டு, சுவாதி அவளது கள்ள காதலனுடன் அவனது அறையில் சுகமாக ஏசி குளிரில் கலவி கொள்ள முடியும். 

இருவரின் நாக்கும் விளையாடிக் கொண்டிருந்தது. அவர்களுக்கு தெரியும் கலவி கொள்ள நேரம் போதாது என, அதனால் தான் வெறுமனே முத்தமிட்டுக் கொண்டும் உடல்களை தழுவிக்கொண்டும் இருந்தனர். 

சிவராஜ் ஆசையை கட்டுபடுத்த முடியாமல் அவ்வப்போது அவளின் முலைகளையும், குண்டியை பிசைந்தான். இருவரும் இப்படியே கிடக்க 15 நிமிடங்கள் கழிந்திருக்கும், அறையின் வெளியே இருந்து குரல் கேட்டது.

"சார் இங்க வர்ரீங்களா" என்றான் அந்த ஏசி மெக்கானிக்.

சுவாதி குரல் கேட்டு எழுந்திருக்க முயன்றாள். ஆனால் சிவராஜ் விடுவதாய் இல்லை, அவளை அழுத்தி, தொடர்ந்து முத்தமிட்டுக் கொண்டே இருந்தான். அவளும் அவனின் முத்ததிற்கு எதிர்வினையாற்றினாள். 

சிவராஜ் தனது வலது காலை தூக்கி அவளின் மேல் போட்டு அவளை எழுந்திருக்காமல் செய்தான். இடது கையால் அவளின் தலையை அணைத்து கொண்டு வலது கையால் அவளின் குண்டி, இடுப்பு, முலை என அவளின் இடது புறத்தை வருடிக்கொண்டிருந்தான். அவளின் வலது கையால் அவனது தலையை அணைத்து கொண்டும், இடது கையால் அவனின் முதுகை வருடி அவனது உடலை தன்னுடன் எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு இறுக்கி அணைத்துக் கொண்டாள். இருவரும் ஒருவரையொருவர் அடுத்தவரின் உடலுக்குள் கலப்பது போல இறுக்கி அணைத்துக் கொண்டு முத்தமிட்டுக் கொண்டிருந்தனர். 

வெளியே ராம், மெக்கானிக் அழைத்து இவ்வளவு நேரம் ஆகியும் வராமல் இருப்பதால், இருவரும் உள்ளே என்ன செய்கிறார்கள் என்று கவலையடைந்தான். கதவை திறந்து பார்க்க முடிவு செய்து, கதவினருகே சென்றான்.

கதவிற்கு இரண்டடி இருக்கும் போது சிவராஜ் கதவை திறந்து கொண்டு வெளியே வந்தான். கதவை திறந்தவுடன் சிவராஜின் கண்ணில் ராம் தென்பட்டான். சிவராஜின் முதுகுக்கு பின் வெளியே வந்த சுவாதியும் ராம் கதவின் அருகே இருப்பதை பார்த்தாள். சிவராஜ் ராம்மை முறைத்துவிட்டு, பின்னால் நின்ற அவன் மனைவி சுவாதி பார்த்தான். மீண்டும் ராமை கோபத்துடன் பார்த்தான். 

ராம் சிவராஜ் தன்னை கோபத்துடன் முறைப்பதை பார்த்தான். சிவராஜின் உணர்வை புரிந்து கொண்டான். தான் அவர்கள் இருவரையும் உளவு பார்ப்பதாக நினைத்து தான் சிவராஜ் கோபமாக இருக்கிறார் என நினைத்தான். அவன் முகம் சோகத்தில், குற்ற உணர்ச்சியில் தொங்கி போனது. 

சுவாதி, அவள் கணவனின் இக்கட்டான சூழ்நிலையை புரிந்து கொண்டாள், முன்னால் நின்ற அவளின் படுக்கை காதலன் சிவராஜ் அவனை கோபமுடன் பார்ப்பதை பார்த்தாள். அவன் முன் முகம் தொங்கி அடங்கி இருக்கும் தாலி கட்டிய கணவனை பார்த்தாள். ராமின் முகத்தில் தெரியும் பயத்தை பார்த்ததும், அவளுக்கு தன்னையறியாமல் சிரிப்பு வந்தது. லேசாக சிரித்தபடி சிரிப்பை அடக்கினாள். 

ராம் தயங்கி தயங்கி பேசினான்.

"இல்லண்ணா, மெக்கானிக் உங்களை கூ..கூப்டாரு, நீங்க வரலை. அதான், கூப்டது கேக்கலையோனு நான் கூப்ட வந்தேன்."

சிவராஜ் இப்போதும் கோபமாகவே பார்த்தான்

"ம்ம்ம்.. நானும் சுவாதியும் முக்கியமான விசயம் பேசிக்கிட்டிருந்தோம். அதான் உடனே வர முடியல."

அவனிடம் சொல்லிவிட்டு, மெக்கானிக் வேலை பார்த்த அறைக்கு சென்றான். 

சிவராஜின் கோபத்தால் ராம் மனம் வருந்தினான். 

‘சே பேசாம வெளியே இருந்தே குரல் கொடுத்திருக்கலாம், இப்படி கதவை திறக்க போய் அசிங்கப்பட்டனே. என்னை பத்தி என்ன நினைப்பாரு, நான் அவங்களை வேவு பார்க்கிறதா நினைக்கமாட்டாங்க. அவங்க ரெண்டு பேரும் தான் வீட்டு செலவு, பிரச்சனை எல்லாம் பாத்துண்டிருக்காங்க. நேத்து சுவாதி சொன்னாப்பில நான் எத பத்தியும் கவலை படாம இருக்கேன். எந்த பிரச்சனைய பத்தியும் கவலைபடாம என்ன பாத்துக்கிறா..அவங்க கூடி பேசுறதுல நியாயம் இருக்கு’ 

சிவராஜ் பேசிவிட்டு போனபின், சுவாதி சோகத்துடன் சோர்ந்து போய் இருக்கும் தன் கணவனை பார்த்தாள். அவளுக்கு சிரிப்பாக இருந்தது. அவனை பார்த்து சிரித்தாள். அவள் சிரித்தது, அவனின் மனதை இன்னும் காயப்படுத்தியது. அவன் தலை குனிந்தான். அதை உணர்ந்த சுவாதி அவனை விட்டு விலகி அவளின் ரவுடி புருசனை நோக்கி சென்றாள்.

அறையின் உள்ளே சென்றாள். மெக்கானிக் ஏசி ரிப்பேர் செய்ததாக கூறினான். சின்ன பிரச்சனை என்பதால் உடனே சரி செய்ததாக கூறினான். ஏசி யை ஆன் செய்து பரி சோதித்துக் கொண்டிருந்தான். சிவராஜ் அவனுக்கு நன்றி தெரிவித்துவிட்டு, சுவாதியை பார்த்து அவருக்ககு டீ போட சொன்னான். சுவாதி வெளியே வந்து கிட்சனுக்கு சென்றாள். ஹாலில் ராம் இருந்தான்

"டீ போடுறேன். உங்களுக்கு வேணுமா?"

ராம் அவளை பார்த்து புன்னகைத்தான்.

"இல்லம்மா. எனக்கு வேணாம்."

சுவாதி டீ போட்டு மூன்று கப்பில் எடுத்து கொண்டு ரூம்மிற்கு சென்றாள். ஒரு கப்பை மெக்கானிக்கிற்கு கொடுத்தாள். இரண்டு கப்பை எடுத்து கொண்டு, கட்டிலில் அமர்ந்திருக்கும் அவளின் கலாப காதலனிடம் சென்றாள். இதே கட்டிலில் தான் இரண்டு நாட்களாக அவள் கணவனை வேறு அறையில் படுக்கவைத்து விட்டு, தன் காதலனுடன் வேர்க்க விறுவிறுக்க கலவி கொண்டு மகிழ்ந்தாள். 

ஒரு கோப்பையை சிவராஜ்ஜிடம் கொடுத்துவிட்டு, டிரேயை டேபிளில் வைத்து விட்டு, அவளது கோப்பையை எடுத்து கொண்டு சிவராஜின் வலதுபுறம் அமர்ந்தாள். மெக்கானிக் இருப்பதால் இருவருக்கும் சற்று இடைவெளி இருக்குமாறு உட்கார்ந்தாள். ஆனால் சிவராஜ் அவளின் அருகே நகர்ந்து வந்து இருவரின் உடலும் உரசும்படி உட்கார்ந்தான். 

சிவராஜ் டீ கப்பை இடது கைக்கு மாற்றிவிட்டு, வலதுகை அவளின் வெற்றிடையில் வைத்தான். அவளுக்கு மனதில் பட்டாம்பூச்சி பறப்பது போல இருந்தது. 

அவளுக்கு என்ன செய்வதென தெரியவில்லை. சற்று சங்கடமாக உணர்ந்தாள். அவள் மெக்கானிக்கை பார்த்து கொண்டிருந்தாள். பின் கண்களை உருட்டி ஓரக்கண்ணால் அவளின் காதலனை பார்த்தாள். சிவராஜ் அவளின் இடையை மென்மை அழுத்தி வருடியபடி கண்ணால் அவளுக்கு ‘எதுவும் பேசாமல் ரசிக்கும் படி’ செய்கை செய்தான். 

சுவாதி அதை புரிந்து கொண்டாள். அவள் நன்றாக மூச்சு வாங்கி, அவளின் படபடப்பை குறைக்க முயன்றாள். இளம் வயது மெக்கானிக் இதை எல்லாம் பார்த்து ரசித்து கொண்டே டீ குடித்து கொண்டிருந்தான். சுவாதிக்கு வெட்கம் பிடுங்கி தின்றது. அவளின் நிலையை நினைத்து வெட்கத்துடன் சிரித்தாள்.

மெக்கானிக் இரண்டடி தூரத்தில் உட்கார்ந்திருந்தான். அவனால் எல்லவற்றையும் தெளிவாக பார்க்க முடிந்தது. சிவராஜ்ஜின் வலது கை அவளின் முதுகுக்கு பின் மறைந்திருந்தது. அவன் கை மணிக்கட்டும், விரல்களும், சுவாதியின் வெண் இடையை வருடிக்கொண்டு இருந்தது. அவளின் புடவையை விலக்கி அவளின் தொப்புளை சுற்றி வருடினான். அவன் வருடல்கள் அவளுக்குள் மின்சாரத்தை பாய்ச்சின. அவளுக்கு மூச்சு வாங்கியது. அவள் வாயால் மூச்சு வாங்கி படபடப்பை குறைத்தாள். 

மெக்கானிக்கிற்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. 45 வயது அரை கிழவனுக்கு, 27 வயது கிளி மாதிரி ஒரு பெண் மனைவியாக இருப்பதை நினைத்து பொறாமைபட்டான். 

சிவராஜின் கறுத்த கைகள், சுவாதியின் வெள்ளை இடையை வருடிக்கொண்டிருப்பதை பார்த்தால் அவனுக்கு வயத்தெரிச்சாலாக இருந்தது. 

சுவாதி மெக்கானிக்கை பார்த்து கொண்டிருந்தாள். அவன் பார்வை தன் தொப்புளில் இருப்பதை பார்த்து ரசித்தாள். 

மெக்கானிக் அவன் பார்வையை அவளின் முகத்திற்கு திருப்பினான். அவள் அவனை பார்த்து சிரித்தாள். அவனும் பதிலுக்கு சிரித்தான். 

சிவராஜ் ராமை அழைக்கும் படி சுவாதியின் காதில் கூறினான். சுவாதி குழப்பத்துடன் சிவராஜை பார்த்தாள். அவன் கண்ணால் கூப்பிடும்படி சைகை செய்தான்.

"என்னங்க. இங்க வாங்களேன் செத்த"

"இதோ வாரேன்."

சுவாதிக்கு கொஞ்சம் படபடப்பு கூடியது. அவளின் காதலனோ, அவளின் திறந்த மென் வயிற்றை, இடையை, யார் என்றே தெரியதாத இளம் வயது மெக்கானிக் முன் வருடிய கொண்டிருந்தான். சிவராஜின் செய்கை அந்த இளைஞனுக்கு, ‘பார் இவளின் அழகை பார். இவள் என்னவள். இவளின் அழகு முழுதும் எனக்கே சொந்தம், அவன் நினைத்தால் அவளை எதுவும் செய்ய முடியும். அவளுக்கும் அதில் விருப்பம் தான்’ என பெருமையாக காட்டி கொள்வது போல இருந்தது. 

மெக்கானிக் நடப்பதை எல்லாம் குழப்பத்துடன் பார்த்து கொண்டிருந்தான். டீ குடிப்பதை மறந்து, அடுத்து என்ன நடக்க போகிறது என ஆவலுடன் பார்த்து கொண்டிருந்தான். சிவராஜ் இதை கவனித்தான்.

"என்ன தம்பி யோசிக்கிறீங்க. டீ ஆருது. குடிங்க."

சிவராஜ் அவளின் காதில் கிசுகிசுத்தான்.

"உனக்கு புடுச்சிருக்கா?"

அவள் காதில் பட்ட அவனின் மூச்சு காற்று அவளை சூடேற்றியது. அவனுக்கு என்ன பதில் செல்வதென வெட்கத்தில் முகம் சிவந்தாள். மெக்கானிக்கை பார்த்து கொண்டு வெட்கத்துடன் தலையை ஆட்டி சம்மதத்தை தெரிவித்தாள். 

சிவராஜ் சுவாதி காதில் கிசுகிசுக்கும் போது, ராம் ரூமிற்குள் வந்தான். இருவரையும் பார்த்ததும் அவனது இதய துடிப்பு அதிகரித்தது. 

தொடரும்...